Είμαι καλός γονιός;

Ανατρέφω σωστά το παιδί μου;

 

Όπως υποστήριξε και ο Winnicot , o  σπουδαίος αυτός  παδίατρος και ψυχαναλυτής παιδιών , δεν υπάρχει τέλεια μητέρα , αλλά « αρκετά καλή μητέρα»  . Ο ιδανικός και τέλειος γονιός είναι μια ψευδαίσθηση που μας στοιχειώνει και μας απογοητεύει.

  1. Γονιός δε γεννιέσαι , αλλά γίνεσαι. Πρέπει να αναγνωρίσεις το δικαίωμά σου να μην είσαι ο τέλειος γονιός και να αποδεχτείς την διάθεση σου να εξελίσσεσαι διαρκώς και να μαθαίνεις και μέσα από τα λάθη σου , τα οποία τα αναγνωρίζεις με ευθύνη και κατανόηση.
  2. Ο γονιός διδάσκει κυρίως με το πρότυπό του και όχι με τα λόγια . Πρέπει ο ίδιος πρώτα να εφαρμόζει με συνέπεια αυτά που ζητά απ΄ το παιδί του.
  3. Κάθε γονιός είναι υπεύθυνος για την σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών του. Ωστόσο η φροντίδα αυτή δε θα πρέπει να μετατρέπεται σε υπερπροστασία και ασφυκτικό έλεγχο . Κάθε παιδί έχει ανάγκη εκτός από την προστασία και ένα βαθμό αυτονόμησης , σε όποιο αναπτυξιακό στάδιο κι αν βρίσκεται.
  4. Θεμέλιος λίθος για την σωστή ανατροφή ενός παιδιού είναι η αποδοχή και η αγάπη χωρίς όρους.
  5. Ο γονιός χρειάζεται να εμπιστεύεται το παιδί του και να είναι πάντα διαθέσιμος σε αυτό επιδεικνύοντάς του εμπιστοσύνη.
  6. Ο γονιός χρειάζεται να θέτει όρια και κανόνες και να ασκεί έλεγχο μέσα σ΄ένα πλαίσιο στοργής και αγάπης. Τα παιδιά δεν κινδυνεύουν απ’ την πολλή αγάπη. Κινδυνεύουν απ΄την έλλειψη ορίων  , από υπερβολική επιείκεια ή από άκαμπτα όρια και απ’ την παροχή υλικών αγαθών ως υποκατάστατων της αγάπης και της άμεσης επικοινωνίας.
  7. Οι γονείς πρέπει να σέβονται το παιδί τους και να του παρέχουν ένα συνεκτικό σύστημα αξιών ( συνεργασία , συμπόνια , υπομονή ,εντιμότητα , δικαιοσύνη , ευγένεια κλπ ).
  8. Κάθε γονιός πρέπει να ενδιαφέρεται και να σέβεται τα συναισθήματα του παιδιού του . Να επιδεικνύει αμέριστη προσοχή και πλήρη αποδοχή σε αυτό που αισθάνεται το παιδί του και να ακούει προσεκτικά αυτό που του λέει. Στόχος διόρθωσης δεν αποτελούν τα συναισθήματα του παιδιού , αλλά η ανεπιθύμητη συμπεριφορά που πηγάζει απ’ αυτά.
  9. Ο γονιός πρέπει να εμπλέκεται ενεργά στη ζωή του παιδιού του , να διαθέτει χρόνο για συζήτηση , για συμμετοχή στις δραστηριότητές του , για να το ακούει με αφοσίωση , διακριτικότητα και υπομονή.
  10. Τέλος να μην ξεχνά ότι δεν διεκδικεί την τελειότητα που δεν υπάρχει . Μπορεί όμως να ασκηθεί να ανατρέφει το παιδί του με ψυχραιμία και να φροντίζει να επιδεικνύει συνέπεια σε όσα λέει και πράττει. Τα παιδιά πείθονται απ΄την σοφία των μεγάλων κι όχι απ΄την επίδειξη της δύναμής τους.
 
Μετάβαση στο περιεχόμενο